Sanikolas en Aruba

Terwijl ik dit aan het typen ben, zit ik op het vliegveld van Aruba te wachten op mijn vlucht naar Curaçao. Een mooi moment om terug te blikken op vorige week en afgelopen weekend (al is het alweer bijna weekend). Zondag heb ik Masha en Sharon afgezet op het vliegveld van Curaçao. De tijd is voorbij gevlogen! Ik heb het echt super gezellig gehad, en niet alleen omdat ik elk potje van presidenten heb gewonnen (al beviel het presidentschap mij wel ;)) We hebben veel gedaan en gezien. Zo zijn we op een aantal mooie plekken wezen snorkelen, zoals Playa Grandi en Playa Lagun (waar we inktvissen hebben gezien!), we zijn naar de struisvogelboerderij geweest (waar ze een recordaantal aan pauwen hebben), maar hetgeen wat me het meeste is bijgebleven is sinterklaas! Of zoals ze dat hier noemen, Sanikolas. Terwijl in Nederland elk jaar opnieuw de discussie losbarst en de demonstranten tegenover elkaar staan, is het hier op Curaçao, wat een verleden kent van slavernij, één groot feest. Om 08:00 uur kwamen de boten aan. De boten? Yes! De boten! De boten die je meestal in fuikbaai ziet liggen met allemaal feestgedruis, verscheepten nu de Pieten, Sanikolas en ander feestgedruis. Het ander feestgedruis opende de stoet. Zo liepen de miss teen universe voorop, gevolgd door een groep trommelaars, een dansgroep, clowns, mensen in pakken van de dieren van Madagascar en uiteindelijk diverse pieten en Sanikolas. De pieten die bij Sanikolas liepen waren zwart geschminkt, maar verder in de optocht liepen ook ander gekleurde pieten mee. En voor mij toch wel de leukste: snorkelpiet! Wat de beesten van Madagascar ermee te maken hebben weet ik niet, maar ze feesten gewoon lekker mee. Wel had ik medelijden met ze. Het was inmiddels 9 uur in de ochtend, de zon scheen alweer fel, en de eerste zweetdruppeltjes voelde ik al over mijn rug lopen... Die pakken moet een grote sauna geweest zijn! En waar de intocht van Sinterklaas in Nederland na zo'n 1,5 uur max 2 uur wel afgelopen is, duurde het hier de hele dag! In Disney zijn er behoorlijk wat regels over hoe lang iemand een zo'n disneypak mag rondlopen, maar dat lijkt voor de madagascardieren op Curacao niet te gelden. Wie wel eerder vrijaf kreeg was Amerigo, die werd rond het middaguur verlost van zijn berijder en hopelijk heeft hij wat extra worteltjes gekregen als beloning.

Zoals ik al zei zit ik dit te typen vanaf het vliegveld van Aruba. Voor werk hadden we een tweedaagse cursus op Aruba en ik dacht, van de nood kan je maar beter een deugd maken ;) Dus heb ik er nog 2 daagjes aan vastgeplakt. Ook hier heb ik gesnorkeld en ik heb prachtige dieren gezien! Ik heb enorme zeesterren gezien (die rood van kleur leken), veel verschillende vissen en een octopus! Een kleine weliswaar, maar toch! Heel gaaf om te zien hoe zijn uiterlijk verandert wanneer hij op een andere ondergrond komt. Daarnaast ben ik op de fiets naar de vuurtoren geweest. Het voordeel van Aruba ten opzichte van Curaçao is dat het grootste gedeelte vlak is. Ook is het verkeer een stuk rustiger, waardoor ik mij wel op de fiets tussen het verkeer durfde te begeven ;) Ook ben ik nog even een middagje wezen shoppen (ook op de fiets ;)), aangezien dat in Curaçao ook wel een uitdaging is. Nu is dat op zichzelf niet zo verkeerd, minder fast fashion enzo, maar elke week weer je heel garderobe uitgespeeld te hebben gaat toch een klein beetje vervelen. Verwend he? Als ik nu dan toch aan het biechten ben, na 3 maanden had ik eindelijk een warme douche, wat een genot! Dus ja, luxe problemen. Ik ga maar snel afsluiten voordat dit een grote snob blog wordt en aangezien ik zo moet gaan boarden heb ik een goed excuus ;)

Tot snel!